41 palua bt.Langemannshof

20-05-2017

Het is 20-05-2017 zo rond 06:45 uur. Met nog een duffig gezicht word mij duidelijk dat het vandaag wel eens een hele lange dag kan gaan worden.
Een auto wordt geparkeerd met een wel heel bekent persoon “William Lemans” Hij is de chauffeur voor de rit naar Limburg. Met baret op stapt hij uit de auto en komt met een brede grimas aangelopen. Een hand en een omhelzing later ploffen we neder om nog op Jan Duif te wachten. We hebben er zin in, heel veel zin en niet veel later komt daar ook Jan aangereden. Wederom een hand en omhelzing, we zijn meer dan alleen broeders, het zit dieper dan menig mens wil geloven.


Een kop thee voor Jan en een cola voor Lemans later gaan we op pad richting Vlodrop waar het verzamelpunt is voor de manschappen. En van daaruit richting Venray voor de Reunie 100 Jarig bestaan grond gebonden luchtverdediging.
Een gezellige rit en ruim 2 uur later parkeerde Lemans de auto in Vlodrop waar Paulus, Rob en Frans ons al op stonden te wachten. Een warm welkom later en een hoop praatjes was het wachten zoals altijd op het duo Bos en Jos, die ruimschoots voorbij het afgesproken tijdstip arriveerde.
Gerard had inmiddels laten weten dat hij direct door zou rijden naar Venray, en dus konden we richting de grote Reünie zoals wij die noemde.

Verslag van de reunie 10 jaar grondgebonden luchtverdediging

Paulus en Frans Aankomst Overleg zoals altijd

Aankomst.

Bij het binnentreden van de beurshallen, viel het al meteen op dat het niet zo’n groots feest was als gedacht.
Nu maakt dit voor het oude derde niet zoveel uit, gezelligheid moet je zelf maken.

Een snelle blik later zagen wij de Pruttel staan die opmerkelijk genoeg het best bekeken object was.


Achter ons hoorden we een luide stem “hee schreeuwers, zijn jullie ook hier?”
Het was een hoog geplaatste die al een eerdere ervaring had met het derde.


Taart voordat wij vertrekken

Kort rondje

Het rondje beurshal deed ons al snel besluiten om iets te gaan drinken en een hapje te eten. Het eerste biertje van deze dag was een feit.
Het eten was goed verzorgd, bami met allerlei soorten saus, het deed mij direct denken aan de grote vreetschuur vele jaren terug.

Na het eten en nog wat biertjes was het de tijd om de pruttel te besnuffelen en te beklimmen. Een foto momentje met dit prachtige apparaat mocht niet gemist worden.


Foto momentje Erop of eraf, hoe ging dat ook alweer

Tafeltje verder.

Na het pruttel momentje en een tafeltje verder, zijn we gaan doen waar we het best in zijn. Juist slap lullen en daar hoort een biertje bij. Carel Hop had ook even z’n neus laten zien, maar was al snel weer vertrokken.


Kruimel passie.

Tijdens een rook momentje kwam Jan, alias kruimel de aardige hoog geplaatste tegen “Tonnis” en zo brutaal als kruimel is werd gevraagd of Tonnis zijn jasje even af wilde staan..Meteen werd het jasje uitgedaan en Kruimel kon vol trots op de kiek.

Vreemde passie, maar wel leuk.

Opvallend.

Tijdens de steeds gezelliger wordende momenten werd het oude derde in veelvoud gevraagd waar of die polo’s gekocht konden worden. Want die zag je niet in veelvoud.

Beste meneer/mevrouw, “dit zijn collector items, die zijn niet te koop” was het algemene antwoord.

Tja blijkbaar is het oude derde als enige in staat om zoiets te ontwerpen.




Een opdringerige man probeerde ook eens te vragen waar of de shirts te koop waren, en ook hij kreeg het bekende antwoord. De beste man bleef nog wat doorvragen en kreeg toen tot z’n grote verbazing een muntje te zien.
Dit muntje hebben wij laten maken voor de reünie van 2013. Nog nooit had de man dit muntje gezien, “klopt er zijn er maar een paar van en dus zeldzaam”. De man bleek een groot verzamelaar van deze muntjes, en na veel gezeur hebben we hem er 1 gegeven.
Zo goed is het oude derde ook weer. Hoewel het wel met pijn in het hart ging.

De man droop af en liet vol trots een ieder die hij tegen kwam dit heilige muntje zien..

Toch weer PR voor het oude derde.

Super sfeertje De tijd uitzitten tot 4 uur

Sjaaltje.

Een gedeelte van het oude derde had op een eerdere Reünie een sjaaltje gekregen van de eerder benoemde heer Tonnis, en nu was diezelfde heer Tonnis bereid om de resterende peloton leden ook een sjaaltje cadeau te doen.

Als je deze pagina ooit leest Tonnis….Bedankt.

Conclusie.

Een 100 jarig bestaan, wat overkomt als redelijk saai en ietwat tegenvallend.
Hier hadden we wel meer van verwacht.
Dat defensie moet bezuinigen is hier wel gebleken, doch 100 jaar inzet van vele mensen kan je niet zomaar voorbij laten gaan en toch iets meer feestelijk laten verlopen.

Had het oude derde maar gevraagd, die hadden er wel raad mee geweten (voor een leuke prijs)

Strakke pakjes en dure speeches zijn meteen weer vergeten.
Een fraai feest niet.

Al vroeg leeg en verlaten.